Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/10634 K.2022/7392

...

Gereği görüşülüp düşünüldü: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

1) Mağdur ... ile sanığın aynı mahallede oturmalarından dolayı birbirlerini tanıdıkları, olay günü saat 18:30 sıralarında mağdur ile arkadaşı tanık ...'ın parkta oturduğu esnada, yanlarına sanığın geldiği mağdura "benimle gel sana birşeyler söyleyeceğim" dediği, mağdurun annesinin kendisini beklediğini söylemesi üzerine sanığın mağdura bıçak doğrultup yakınlardaki ailesine ait evlerinin alt katındaki boş daireye götürdüğü, mağduru banyoya sokup " ... nerede, sen yerini biliyorsun, yoksa yemin ederim ki seni burada öldüreceğim" dediği,

mağdurun tanımadığını söylemesi üzerine sanığın mağdurun boynuna bıçak dayayıp "senin boğazını keseceğim" dediği ve aralarında arbede yaşanarak mağdurun sanığın elindeki bıçağı alıp dairenin salonuna doğru kaçtığı, sanığın koşarak mağdura yetişip yakasından tutup "sen bıçağı aldın ama bende jilet var, jiletle senin gırtlağını keseceğim" diyerek mağdurun yüzüne kafasına yumrukla vurup basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, mağdurun yine fırsatını bulup kaçarak apartmanda bağırması neticesinde üst katta bulunan sanığın abisi tanık ...'ün aşağı indiği,

mağdurun sanığın elinden aldığı bıçağı ...'a verip olay yerinden kaçtığı olayda; sanığın eyleminin, kül halinde 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-a. maddelerinde yer alan cebir, tehdit uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, tehdidin suçun unsuru olduğu ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği, 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nın 109/2,3-a. maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eylemin bölünerek ayrı ayrı hükümler kurulması,

./..

S/2