Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/11225 K.2019/15000

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Ilgaz Asliye Ceza Mahkemesinin 08/01/2019 tarihli ve 2018/129 esas, 2019/2 sayılı kararını kapsayan dosyası ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanığın, katılanın Yeşildumlupınar Köyünde bulunan evine ait bahçe duvarının üzerine koyduğu 5 adet 1 metre boyundaki mermerini kırarak ve duvara monteli olan 1 metre boyundaki köşebent demirinin 60 cm'ini keserek zarar verdiği olay nedeniyle mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sanığın katılana ait duvara monteli olan demiri eliyle kırmak suretiyle üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediği sabit görülerek mahkumiyetine karar verilmiş ise de,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 15/04/2015 tarihli ve 2014/9965 esas, 2015/23742 karar sayılı ilamında yer alan " ...Türk Medeni Kanunu'nun "Mülkiyet hakkının içeriği" başlıklı 683. maddesi: "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir." hükmü ile malikin mülkiyet hakkını yasal sınırları içinde kullanabilme yetkisini düzenlemiştir.

Öte yandan, anılan kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen "komşu hakkı" bölümünde yer alan 740. maddesi ise, başkasının mülküne taşarak zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibinin istemi üzerine uygun bir süre içinde kaldırılmaması halinde, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği ve kendi mülkiyetine geçirilebileceği hükmünü içermektedir.

Görüleceği üzere bu madde ile de mülkiyetin taşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Buna göre mülk sahibi bu hakkını, önceden istemde bulunmasına karşın taşan dal ve kökler uygun bir süre içinde kaldırılmadığı takdirde kendisi kullanabileceği gibi, bu zararın mahkeme aracılığı ile giderilmesini de isteyebilir.

Sanık ile katılanın bitişik arazilerde komşu oldukları, katılanın bahçesinde dikili bulunan ağaçların ve sanığa ait evinin bahçesine taşan dallarını, evinin pencerelerini gölgeleyerek kapattığı,kendi bahçesindeki yolundan geçişini engellediği için sanığın katılanın oğlunu uyarmasına,

bu konuda Orman Bölge Müdürlüğüne 17.05.2011 tarihinde şikayette bulunmasına rağmen,katılanın bir tedbir almaması üzerine katılana ait ağaçların kendi arazisine taşan dallarını budaması karşısında, sanığın zarar verme kastıyla hareket etmediği ve atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi" şeklindeki açıklama nazara alındığında, katılan ile sınır komşusu olan sanığın tüm aşamalarda müşteki tarafından sınıra konulan demir ve mermerlerin kullanım alanını ihlal etmesi nedeniyle kaldırdığını, zarar verme kastının bulunmadığını belirtmesi,

25/12/2018 tarihli tutanakta duvara monteli olan demirin iki eve ait olan istinat duvarının ortasında olduğu yönünde tespite yer verilmesi karşısında, sanığın zarar verme kastıyla hareket etmediği ve atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03.04.2019 gün ve 3811 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2019 gün ve KYB/2019/36848 sayılı ihbarnamesi ile dairemize

tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; 05.05.2018 tarihli olay tutanağında suça konu demir direğin katılan ile komşusu olan sanığın evlerinin köşesinde duvara monteli olduğu, 25.12.2018 tarihli kolluk tutanağında ise demirin iki eve de ait olan istinat duvarının ortasında olduğu ve kime ait olduğunun tespit edilemediğinin belirtilmesi; sanığın da aşamalarda demiri kendi kullanım alanına sarkması nedeniyle kesitiğini ve zarar verme kastı bulunmadığını savunması karşısında, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,