Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/11695 K.2020/16480

Gereği görüşülüp düşünüldü:

UYAP sisteminde yapılan sorgulama ve dosya kapsamına göre.

Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/2 Esas 22.07.2014 tarihli kararıyla sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismar, fuhuşa teşvik ve aracılık, çocuğun alıkonulması suçlarından mahkumiyet hükmü, sanık ... hakkında ise çocuğun basit cinsel istismar suçundan mahkumiyet hükmü, çocuğun alıkonulması suçu yönünden ise düşme kararı verildiği bu hükümle sanıklar hakkında kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suç duyurusunda bulunulması üzerine temyize konu kamu davasının açıldığı ancak ilgili dosyanın temyiz üzerine yargıtaya gönderildiği ve Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 2014/10764 Esas,

2015/2112 Karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında TCK. 234/3. maddesindeki suçun ise TCK.

109/1, 3-f, 5. maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiğinden bahisle bozma kararı verildiği iddia olunan eylem ve müştekinin aynı kişi olduğu anlaşılmakla Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/2 Esas sayılı dosyasının bozma sonrası akıbeti araştırılarak taraf ve akıbetlerine ilişkin belgelerin tamamının denetime elverişli olacak şekilde aslı veya onaylı suretlerinin dosya içeriğinde bulunmaması karşısında, mükerrer cezalandırmanın önlenmesi bakımından, dosya içine konulması,

sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK.nın 223/7. maddesinde yer alan "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir." hükmü uyarınca aynı olması halinde mükerrer davanın söz konusu olacağı ve kesinleşmiş bir mahkumiyetin bulunması durumunda açılan kamu davasının CMK.nın 223/7. maddesi gereğince reddi gerekeceği, derdest davanın bulunması durumunda ise davaların birleştirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinin gerekeceği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,