Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/12976 K.2019/9594

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme karşı yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Hükmün tarihi, tayin olunan cezanın miktar ve nev'i dikkate alındığında 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme karşı yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Dosya kapsamı ve güvenlik kamerası görüntülerine göre, sanığın kendisine tıbbi müdahale yapılmasını istemediği, bu maksatla kontrol edilmeye çalışılırken etraftaki tıbbi araç ve malzemelerin yere düştüğü, herhangi bir zararın oluşmadığı anlaşıldığından, mala zarar verme kastı ile hareket etmeyen sanık hakkında mahkemenin kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, Cumhuriyet Savcısının suçun sübut bulduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme karşı yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Doktor raporuna göre alkollü vaziyette, bel bölgesinden 1 cm. uzunluğunda 1 cm. derinliğinde düzgün kenarlı lezyon ile hastaneye gelen sanığın, izlenen güvenlik kamerası görüntülerine göre, perde ile kapalı tedavi bölümüne alındığı, sanığın "..." isimli diğer sanıktan bahsederek sık sık küfrettiği, öfkeli olduğu, bağırarak ağladığı, bir ara perdenin dışına çıktığı, babası tarafından tekrar içeri sokulduğu; müdahale sırasında yaranın derinliğinin kontrol edildiği, yaranın enfekte olmaması için enjeksiyon yapılmak istendiği, ardından yarasına dikiş atılacağının söylendiği,

bu işlemlerin neden yapılması gerektiği hususunda açıklayıcı beyanlarda bulunulduğu, sanığın bir ara "özür dilerim" dediği, müdahale sırasında bağırıp sağlık personeli ve orada kendisini sakinleştirmeye çalışan güvenlik görevlilerine küfrettiği, sanığın kendisine müdahale yapılmasına engel olmaya çalışırken çırpındığı, etraftaki araç gereci de yerlere saçtığı ancak tıbbi cihazların zarar görmediği, tüm dosya kapsamı, sağlık personelinin beyanları, tanık ifadeleri ve izlenen kamera görüntülerinden anlaşılmakla;

Sanığın kamu görevlisinin yapmakta olduğu bir görevi engellemeye yönelik cebir ve şiddetin bulunmaması, taşkın hareketlerinin tıbbi tedaviye karşı koyma niteliğinde olup TCK. 265/1. maddesinde tanımı yapılan görevi yaptırmamak için direnme suçunun yasal unsurları oluşmadığı halde beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

4- Sanık ... hakkında kamu görevlisine hakaret suçundan kurulan hükme karşı yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, hüküm kurulurken TCK.nın 61. maddesi uyarınca yasal gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılmasında bir isabetsizlik yok ise de, 5237 sayılı TCK.nın 3. maddesinde yer alan "suç işleyen kişi hakkında fiilin ağırlığıyla orantılı cezaya hükmolunur" şeklindeki orantılılık ilkesi ile hak ve nesafet kuralları gözetilmeden yazılı şekilde sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan fazlaca uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi,