Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/13083 K.2019/14443

Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292/1 ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Diyarbakır 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2018 tarihli ve 2017/1007 esas, 2018/191 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanığın kovuşturma aşamasında ifadesi alındığı sırada, psikiyatrik sorunları olduğunu savunması karşısında, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 74. maddesine göre gözlem altında tutulup usulünce sağlık kurulu raporu alınarak,

sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken yargılamaya devamla sanık hakkında hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.04.2019 gün ve 2019-3919 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.05.2019 gün ve KYB/2019-43964 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlü ...'in yargılama aşamasında psikiyatrik sorunları olduğunu belirtmesi ve müdafii tarafından hükümden sonra sunulan Bismil Devlet Hastanesinin 13.01.2017 tarihli sağlık kurulu rapor fotokopisine göre hükümlüye “tedavi ile işlevselliği düzelmeyen şizofren” tanısının konulduğunun anlaşılması karşısında;

5237 sayılı Kanun'un 32/1. maddesi uyarınca hükümlünün suç tarihi itibarıyla akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ve bu hastalığı nedeniyle işlediği hırsızlık fiilinin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı veya aynı maddenin 2. fıkrasında belirtildiği üzere birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte, işlediği fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunda rapor alınarak hukukî durumu buna göre değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,