Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/13290 K.2022/12181

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşması için fail tarafından, katılanın bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakılması gereklidir. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma süresinin kısa veya uzun olmasının suça etkisi yoktur. Mağdurun bir yere gitmek veya bir yerde kalmak serbestisi ortadan kaldırıldığında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşur.

Tüm dosya kapsamından, olay günü katılanın ikametine giden sanığın, cebinden çıkardığı bıçakla "benimle gelmezsen seni öldürürüm" diyerek katılanı tehditle alıkoyduğu, birlikte bir süre yürüyerek kapalı pazar yerine kadar gittikten sonra katılanın bir fırsatını bularak kaçıp evine döndüğü böylece sanığın, üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu tehdit ile gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 109/2., 109/3-a maddeleri gereğince mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Kanun'un 109/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

Teşebbüs hükümlerinin uygulanabilmesi için sanığın işlemeyi kastettiği suçla ilgili icra hareketlerine doğrudan doğruya başladıktan sonra elinde olmayan nedenlerle hareketlerini tamamlayamamasının zorunlu olduğu gözetilerek yapılan değerlendirmede dosya içeriği ile uyumlu kabule göre sanığın, katılanı tehditle evinden çıkartarak alıkoyduğu ve birlikte parka yürüdükleri süre zarfında suçun tamamlandığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 35. maddesinde düzenlenen teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,