Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/14075 K.2019/12461

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, sanık hakkında doğrudan tayin olunan adli para cezasının miktarına göre hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; yerel mahkeme tarafından CMUK.nın 315. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin 27.03.2013 tarihli ek kararın ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın tahrik altında hareket ettiğine, iki ayrı suçun oluşmadığına ve taksitlendirme yapılmadığına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında iftira suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;

Adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında re'sen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkrasında TCK.nın 52/4. maddesi gereğince, infazı kısıtlar biçimde kalan cezanın hapse çevrileceğine karar verilmesi,