Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/14102 K.2020/18732

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık hakkında ''resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan'' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık hakkında ''resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan'' suçundan tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hükmün, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında ''başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma'' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;

UYAP kayıtları ve dosya kapsamına göre; sanık hakkında başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma suçundan temyiz incelemesine konu Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/104 Esas,2015/291 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 24.09.2014, iddianame tarihinin ise 10.03.2015 olduğu, sanığın aynı olay nedeniyle mağdura ait kimlik bilgilerini kullanma suçundan Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/336 Esas,2015/502 Karar sayılı dosyanın suç tarihinin de 24.09.2014 olduğu,

iddianame tarihinin ise 04.06.2015 olduğu,sanığın aynı eylemi nedeniyle ikinci kez mahkumiyet hükmü kurulduğu ve bu kararın da temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK.nın 223/7. maddesinde yer alan "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir." hükmü uyarınca, aynı fiil nedeniyle sonradan açılan mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yargılamaya devam edilerek mahkumiyet hükmü kurulması,Bozmayı gerektirmiş,