Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/14149 K.2020/9475

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık hakkında başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

TCK 268/1 maddesi delaletiyle TCK.nın 267/8. madde ve fıkrasına göre başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma suçundan dolayı dava zamanaşımının mağdurun fiili işlemediğinin sabit olduğu tarihten itibaren işlemeye başlayacağı, mağdur hakkında Alanya 4. Asliye Cezası Mahkemesi'nin 2011/45 Esas sayılı dosyasında 18.12.2012 tarihinde beraat kararı verildiği ve kararın 13.02.2013 tarihinde kesinleştiği zamanaşımın bu tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı anlaşılması karşısında tebliğnamedeki 12 yıllık kesintili zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinden bahisle bu suç yönünden düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın cezanın haksız ve adaletsiz olduğune lişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirlenen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan 10.03.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla; sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak;