Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/14258 K.2020/18039

Gereği görüşülüp düşünüldü: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre; "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır." hükmü gereği, sanık ...’nın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanığın duruşmada bildirdiği adresine tebligat yapılmadan doğrudan MERNİS adresine tebliğ yapılmış olması karşısında, tebligatın usulüne uygun olmadığı, sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Başka suçtan tutuklanan sanığın cezaevine tesliminden sonra yapılan aramada cüzdanının cebinde esrar maddesi ele geçmesi, savunmasında önceden uyuşturucu madde kullandığını, tutuklanarak ceza infaz kurumuna getirildiğini ve üzerinde esrar bulunduğunu unuttuğunu beyan etmesi karşısında;

hiç kimsenin kendisini suçlayan bir beyanda bulunmaya veya bu yolla delil göstermeye zorlanamayacağına ilişkin Anayasa'nın 38/5. maddesine göre sanıktan üzerinde uyuşturucu madde bulunduğunu bilse dahi bu durumu anlatarak suçunu ikrar etmesinin beklenemeyeceği dikkate alındığında cezaevine rızası haricinde ve görevlilerin gözetim ve denetiminde alınan sanığın üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi bilinçli olarak ve cezaevine sokma saikiyle görevlilere teslim etmediği şeklinde bir sonuca varılamayacağı;