Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/14391 K.2021/15641

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük mağdure ile suça sürüklenen çocuk arasında gönül ilişkisi olduğu, olay tarihinde birlikte kaçtıkları, iki gün birlikte kaldıktan sonra Manisa iline dönmek için otogara gittiklerinde kolluk kuvvetlerince yakalandıkları anlaşılmakla; dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından,

bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1, 3-f maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek suça sürüklenen çocuğun TCK.nın 234/3. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,