Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/14468 K.2019/12215

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/1, 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2018 tarihli ve 2017/127 esas, 2018/490 sayılı kararının istinaf olunmadan kesinleşmesini müteakip, sanık müdafiinin yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2018 tarihli ve 2017/127 esas, 2018/490 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2018 tarihli ve 2018/2727 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Benzer bir olay sebebiyle, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 11.11.2005 tarihli ve 2005/9295 esas, 2005/10869 karar sayılı ilamında "....sanık hakkında aynı suçtan dolayı İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesine mükerrer dava açıldığı, davanın mahkümiyet hükmü ile sonuçlanıp kesinleşen ilamın tamamen infaz edildiği olgusu, hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında tespit edildiğinden yargılama sona erdikten sonra ortaya çıkan ve mahkemesince bilinmeyen bu hususun ilk kez yazılı emir yoluyla incelenmesi olanaksız olup,

sonradan ortaya çıkan delillerin değerlendirilmesi için başvurulacak yasal yollar tükenmediğinden yasa yararına bozma koşulları oluşmamıştır..." şeklinde belirtildiği üzere, sanık hakkındaki iş bu yargılama dosyasına konu suç tarihinin 05.09.2015 saat 00:08 olduğu,

sanığın tarafları ve konusu aynı, suç tarihi 05.09.2015 saat 00:39 olan bir başka suçtan Gölcük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2017 tarihli ve 2017/71 esas, 2017/540 karar sayılı dosyasında yargılanarak beraatine karar verildiği ve anılan kararın istinaf olunmadan 25.04.2018 tarihinde kesinleştiği, her iki dava dosyasındaki banka yazı cevapları ve müştekinin toplam zarar miktarına ilişkin benzer beyanları dikkate alındığında suç tarihlerinin 05.09.2015 saat 00:39 olduğu, buna göre tarafları, konusu ve zamanı aynı olan tek bir olay ile ilgili mükerrer yargılama yapıldığı,

hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında ilk defa ortaya çıkan bu durumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 311/1-e maddesi kapsamında yargılamanın yenilenmesi yolu ile giderilmesi gerektiği gözetilmeden, merciince itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 12.06.2019 gün ve 5497 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2019 gün ve KYB/2019-65392 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/127 esas sayılı dosyasından verilen mahkumiyet hükmünün infazı sırasında hükümlü vekilinin verdiği dilekçe üzerine, hükümlü hakkında aynı eylem nedeniyle Gölcük Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 12.01.2017 günlü iddianame ile açılan dava neticesinde Gölcük 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2017/71 esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sonucu, 06.12.2017 tarihli karar ile beraat kararı verildiği ve kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiğinin ortaya çıkması karşısında;

5271 sayılı CMK.nın 223/7. maddesinde yer alan "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir." hükmü uyarınca, Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesince 2017/127 esas sayılı dosya üzerinden yürütülen dosyada aynı fiil nedeniyle açılan mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında; hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında ilk defa ortaya çıkan bu durumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 311/1-e maddesi kapsamında yargılamanın yenilenmesi yolu ile giderilmesi gerektiği gözetilmeden itiraz mercii tarafından itirazın kabulü yerine yazılı gerekçelerle reddine karar verilmesi,