KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2019/14507 E., 2020/17487 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Ekim 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü: Yapılan yargılamaya göre sanıkların sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1-) Sanıkların akrabaları olan ...'nun, eski erkek arkadaşı katılan ... tarafından rahatsız edilmesi, bu sebeple ...'nun olaydan önce İstanbul'da okula gitmekte iken naklen Erbaa'daki liseye geçmesi, olay tarihinde de katılanların, ...'nun isteği dışında İstanbul'dan Erbaa'ya gelip, ...'nun okuduğu okulun önünde beklemeleri, ...'nun, eniştesi olan sanık ...'ya bu durumu haber vermesi üzerine...'ın diğer sanık da yanında olduğu halde olay yerine gelerek,
katılanları çiftlik evine götürüp kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerini icra ettiklerinin, tanıklar ile katılanların aşamalardaki beyanları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
2-) Dosya kapsamına göre, hüküm kurulurken TCK.nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken birinci fıkrada yedi bent halinde sayılan hususlar ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler gösterilmek sureti ile ilgili kanun maddesindeki alt ve üst sınırlar arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak,
olayın oluşumu ve cereyan tarzına uygun düşmeyen ve kanun maddesindeki ifadelerin aynen tekrar edilmesiyle yetinilmesi sureti ile temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi neticesinde, 5237 sayılı TCK.nın 3. maddesinde yer alan "suç işleyen kişi hakkında fiilin ağırlığıyla orantılı cezaya hükmolunur" şeklindeki orantılılık ilkesi ile hak ve nesafet kurallarına aykırı davranılması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2019/14507, K. 2020/17487, 26 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama