Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/14929 K.2020/18446

Gereği görüşülüp düşünüldü: Hüküm fıkrasında suç adının başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması yerine iftira yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

5237 sayılı TCK.nın 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir.

Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu, bir resmi belge düzenlenmemiş olması halinde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahati oluşur.

Somut olayda, hakkında hırsızlık soruşturması yapıldığı sırada mağdurun kimlik bilgilerini beyan etme şeklinde gerçekleşen sanığın eyleminde; mağdur adına hiç bir resmi belge düzenlenmediği gibi, hırsızlık suçundan da beraat kararı verilerek kararın kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40. maddesine uyduğu ve idari yaptırımı gerektirdiği, ancak anılan Yasanın 20/2-c maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımı süresinin 3 yıl olduğu,