Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/14963 K.2022/13488

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın hükmolunan cezanın süresi itibariyle kabulünde yasal olanak bulunmayan duruşma talebinin CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle dosya üzerinden yapılan incelemede;

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesine göre Bakanlığın çocuğa karşı işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda, davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunduğundan, Bakanlık vekili tarafından sunulan temyiz istemli dilekçede açıkça katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 2019/6 Esas sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile 5271 sayılı CMK.nın 237/2. maddesi gözetilerek Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılmasına ve vekilinin de katılan vekili olarak kabulü ile yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre sanık ... ile mağdure ...'in, ...Köyünde tanışıp gönül ilişkisi yaşadıkları, mağdurenin ailesinin bu ilişkiye karşı çıkması üzerine mağdurenin İzmir'deki abisinin yanına gönderildiği, mağdure ile sanığın telefonla görüşmeye devam ederek kaçmaya karar verdikleri ve mağdurenin rızasıyla İzmir'den, ...'a gelerek sanıkla birlikte yaşamaya başladığı,

mağdurenin ailesinin şikayeti üzerine kolluk kuvvetlerinin mağdure ile sanığı yakaladığı olayda mağdurenin suç tarihinde 15 yaşından büyük olduğu anlaşılmakla, sanığın eyleminin, kanuni temsilcisinin bilgisi veya rızası dışında hareket ederek evini terk eden mağdureyi rızasıyla da olsa yanında tutmak suretiyle 5237 sayılı TCK.nın 234/3. madde ve fıkrasında düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,