Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/15040 K.2020/19339

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın hırsızlık suçu işlerken yakalanması üzerine mağdurun kimlik bilgilerini vermesi ve hırsızlık suçundan mahkum olması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

1- Sanığın gerçek kimliği ortaya çıkmadan ve mağdur hakkında soruşturma başlamadan önce etkin pişmanlık göstererek iftiradan döndüğü, bu itibarla hakkında tayin olunan cezadan, TCK'nın 269/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Gerekçeli karar başlığında suç adının ''Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması'' yerine ''iftira'' olarak yazılması,

3- Sanık hakkında TCK'nın 267/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken bu hükme yollama yapan TCK'nın 268/1. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4- Kabule göre de;

Sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan, TCK'nın 268. maddesi delaletiyle 267/1. maddesi uyarınca tayin olunan 1 yıl hapis cezasından aynı Yasanın 269/2. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapılması gerekirken 2/3 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması