Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/15694 K.2022/13018

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıklar ile mağdur arasında hayvan alım satımından kaynaklı alacak borç ilişkisi olduğu, sanıkların tüm ısrarlarına rağmen mağdurun borcunu ödememesi üzerine sanıkların mağdurla konuşmak için yanına gittikleri, borcun ödenmemesi nedeniyle yaşanan tartışma sonrası sanıkların haksız tahrik etkisi altında atılı suçu işlediklerinin anlaşılması karşısında sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken, 5271 sayılı CMK.nın 226. maddesi uyarınca sanıklara ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK.nın 109/3-a maddesinin uygulanması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

Kabule göre de;

Sanıkların üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu birden fazla kişi ile birlikte ve silahla işlemesi karşısında 5237 sayılı TCK.nın 3 ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109/3-a-b maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,