Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/16407 K.2020/18312

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I-İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, somut olayda; şikayetin maddi vakıalara dayanması, sanığın iftira kastıyla hareket etmediğini beyan etmesi karşısında; sanığın eyleminin, Anayasanın 74. maddesinde düzenlenen anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu anlaşılmakla, yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

II-Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Sanığın iftira suçlamasını kabul etmediği, müştekilere yönelik iddialarını tüm aşamalarda yinelediği ve dolayısıyla etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı halde TCK’nın 269. maddesinin tatbiki ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kişiliği değerlendirilerek hapis cezası TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilen sanığın müdafinin, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiği, bu talebin TCK’nın 62. maddesi hükümlerinin de tartışılmasını gerektirdiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,