Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/16603 K.2020/19235

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Hükmün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nın 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Hüküm fıkrasında, sanıkların iftira kastı ile hareket ettiklerinin sabit olmadığından bahisle beraatlerine karar verilmesine rağmen, gerekçe kısmında, "sanığın atılı suçu işlediği vicdani kanaatine varılmakla" şeklindeki ibarelerin yazılması suretiyle hükümde çelişkiye düşülmesi,