Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/16901 K.2021/940

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-İftira suçunun özel bir halini düzenleyen TCK.nın 268. maddesinde öngörülen, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşabilmesi için, kişinin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanmasının gerektiği, bunun dışında resmi belgenin düzenlenmesinin gerektiği durumlarda resmi belgeyi düzenlemek yetkisine sahip olan kamu görevlisine karşı başkasının kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma eyleminin ise TCK.nın 206. maddesine uyan suçu oluşturacağı;

sanık ...’un, işçisi olan ...’e ait sürücü belgesi ile otelde kayıt yaptırdıktan sonra ... ile ilgili yakalama emri olduğunu öğrenmesi üzerine, kendisini kardeşi ''...'' olarak tanıttığı, 06.11.2013 tarihli tutanağı bu isimle imzaladığı ve Adli muayene raporunun da aynı isimle alındığı olayda, sanığın "işlediği bir suçtan" söz edilemeyeceği cihetle.

TCK.nın 268. maddesinde tanımlanan suçun unsurları oluşmayıp aynı Kanunun 206. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın mahkumiyet niteliğinde bulunmadığı gözetilerek engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nın 231/6-b madde, fıkra ve bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, "sanığın geçmiş hali,kasıtlı bir suç ile mahkum olduğu dikkate alınarak CMK.nın 231/5-6. maddeleri gereğince " şeklinde yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,