Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/17207 K.2021/15833

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı içeren Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2004/180 Esas, 2005/290 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, daha az süreli ilamın tekerrüre esas alınmış olması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümden tekerrürle ilgili kısımların bütünüyle çıkarılarak yerine "Sanığın adli sicil kaydında yer alan geçmiş mahkumiyetlerinden Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2004/180 Esas, 2005/290 Karar sayılı ilamının TCK.nın 58. maddesi gereği tekerrüre esas alınarak mükerrir sayılmasına ve cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde;

TCK.nun 294. maddesinin 2. fıkrasında hükümlünün kaçmasını sağlamak suç olarak düzenlenmiştir. Somut olayda bir hükmün infazı amacıyla hakkında yakalama emri bulunan ...'nın olay tarihinde yakalanarak Mersin Adliyesine getirildiği esnada, sanığın da içerisinde bulunduğu kalabalık grup tarafından oluşturulan arbede ortamından faydalanan hükümlü ...'nın kaçmasını sağlayan sanık ...'nun eyleminin "hükümlünün kaçmasını sağlama suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule Göre de;

İddianame ile sanık hakkında TCK'nın 294/2-3, maddesinin uygulanması talep edildiği halde CMK’nın 226.maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, sanık hakkında TCK'nın 292/2 maddesinin uygulanmasına karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,