Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/17645 K.2020/9775

Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 268/1 yollamasıyla 267/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2017 tarihli ve 2017/324 esas, 2017/356 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02/12/2014 tarihli ve 2013/9-618 esas, 2014/532 karar sayılı ilâmında, "...Hakkında yakalama kararı bulunan sanığın, adresini tespit eden ve sahte kimlik kullanabileceği hususunda uyarılan kolluk görevlilerine, aranan kişi olmadığını söyleyerek kardeşi adına düzenlenmiş üzerinde kendi fotoğrafı olan sahte sürücü belgesini ibraz ettiği, kolluk görevlilerince sanığın bu beyanına itibar edilmeyerek ibraz ettiği sahte sürücü belgesine el konulup yakalanarak karakola götürüldüğü, yakalama tutanağının gerçek isme göre düzenlendiği,

dosya içerisinde sanığın gerçeğe aykırı olarak beyan ettiği isim esas alınarak düzenlenmiş herhangi bir belge bulunmadığı anlaşılan olayda; sanığın, başkasına ait kimliği, hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla değil, adına çıkarılan yakalama kararının infazını engellemek amacıyla kullanması,

kimliği kullanılan kişi hakkında bir soruşturma ve kovuşturma yapılmamış olması hususları gözönüne alındığında, iftiranın özel bir şekli olan başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun, kamu görevlisi tarafından sanığın gerçeğe aykırı olarak beyan ettiği isme göre düzenlenmiş herhangi bir belgenin bulunmadığı gözetildiğinde ise resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarının oluşmayacağı, bir bütün teşkil eden eylemin sahte resmi belgeyi kullanmaktan ibaret olup resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu,

Kabahatler Kanununun 15/3. maddesi uyarınca sanık hakkında ayrıca kimiliği hakkında gerçeğe aykırı beyanda bulunmak kabahatinden dolayı yaptırım uygulanamayacağı kabul edilmelidir." şeklinde belirtildiği üzere, her ne kadar Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesince sanığın başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de;

sanığın başkasına ait kimliği, hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla değil, adına çıkarılmış olan yakalama kararının infazını engellemek amacıyla kullanmış olması karşısında,

suçun yasal unsurları oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 26.07.2019 gün ve 6371 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.08.2019 gün ve KYB/2019-81224 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İftira suçunun özel bir halini düzenleyen TCK.nın 268. maddesinde tanımlanan "başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması" suçunun oluşabilmesi için kişinin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanması gerektiği, somut olayda ise hükümlünün başkasına ait kimliği, hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla değil, hükümlü olduğu ...

Açık Ceza İnfaz Kurumu'ndan firar etmesi nedeniyle adına çıkarılmış olan yakalama kararının infazını engellemek amacıyla kullanmış olması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02/12/2014 tarihli ve 2013/9-618 Esas, 2014/532 Karar sayılı ilâmı da gözetildiğinde, eylemin kül halinde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu ve bu suçtan mahkumiyet kararı verilerek kesinleştiği, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suretiyle iftira suçunun ise yasal unsurları oluşmadığı anlaşıldığından beraati yerine yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,