Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/1780 K.2020/14120

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, katılanın yönetici olduğu şirkette 19.07.2000 ile 18.10.2011 yılları arasında çalıştığı, bazı yıllara ait yıllık izin alacağının ödenmediği gerekçesini de içerir gerekçelerle Denizli 2. iş mahkemesinde çalıştığı şirket alayhine işçi ve işveren ilişkisinden kaynaklanan alacak davası açtığı, bu davada sanığın yıllık izinlerini kullandığını gösterir yıllık ücretli izin defterinin şirket tarafından sunulduğu,

iş mahkemesindeki dava sürerken sanık müdafinin söz konusu defterdeki 2001, 2002, 2008, 2009 ve 2010 yıllarına ait yıllık ücretli izin kullanma sütunlarındaki imzaların taklit olduğunu belirterek şirket yetkilileri hakkında şikayette bulunduğu, sanığın da aşamalarda, avukatının yanına giderek defterdeki imzaları gördüğünü, ancak belirtilen yıllardaki imzaların kendisine ait olmadığını avukatına beyan ettiğini belirttiği, bu şekilde şirket yetkilisi katılan ... hakkında özel evrakta sahtecilik suçundan soruşturmaya başlandığı, yürütülen soruşturma kapsamında yıllık ücretli izin defterinin imza incelemesi için ...

Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği’ne gönderildiği, düzenlenen 20.12.2013 tarihli rapora göre sanığın mukayeseye yönelik imzalarının yıllık ücretli izin defterinde atılan imzalarla karşılaştırıldığında imzaların sanığın eli ürünü olduğunun belirtildiği olay kapsamında, katılan aleyhine şikayette bulunarak suç isnadında bulunan sanığın eyleminin, yasal unsurları itibariyle TCK.nın 267. maddesinde düzenlenen iftira suçunu oluşturduğu anlaşılmakla sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,