KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2019/18419 E., 2021/3934 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs, hakaret, iftira
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1-)Sanık ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs, sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından verilen hükümler yönünden yapılan temyiz talebinin incelemesinde,
Sanık ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan tayin edilen adli para cezalarının nevine ve miktarına göre hükümlerin, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanıkların temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-)Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı yönelik olarak işlemiş olduğu iftira, sanık ... hakkında katılan ... ve katılan ...'e karşı ayrı ayrı işlemiş olduğu iftira suçlarından verilen hüküm yönünden yapılan temyiz talebinin incelemesinde,
İftira suçunun oluşabilmesi için, yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak işlemediğini bildiği hâlde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idarî bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, somut olayda sanıkların iddialarının ispat edilememiş olmasının iftira suçunu işlediklerinin kanıtı sayılmayacağı ve katılan beyanlarına üstün hak tanınmasının bilimsel ve kesinlik arz eden delillere dayanmadığı cihetle, sanıkların eyleminin Anayasa'nın 74. maddesinde düzenlenen şikayet hakkı kapsamında kaldığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında iftira suçunun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle ayrı ayrı beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,
3-)Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hüküm yönünden yapılan temyiz talebinin incelemesinde,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2019/18419, K. 2021/3934, 15 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama