Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/18707 K.2021/11661

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan tayin edilen adli para cezalarının nevine ve miktarına göre hükümlerin, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-) Sanıklar hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Dosyada mevcut 17.06.2015 tarihli Gaziantep Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporuna göre, mağdurun sol alt kadranda batına nafiz kesici delici alet yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu ve etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının belirtilmesi karşısında, sanıkların eylemlerinin TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/1-d maddelerinde düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturduğu ve basit yargılama usulüne tabi olmadığı anlaşılmakla, birlikte işlenen incelenen suçun da 5271 sayılı CMK'nın 251/8. maddesi gereğince basit yargılama usulüne tabi olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosyanın kapsamına göre sanıklar müdafiilerinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,