Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/19297 K.2022/14276

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 197/1. madde ve fikrasında memlekette veya yabancı ülkelerde kanunen tedavülde bulunan parayı sahte olarak üreten, ülkeye sokan, nakleden, muhafaza eden veya tedavüle koyan kişinin cezalandırılacağı hükme bağlanmıştır.

Tedavül, sahte para veya paraya eşit sayılan değerlerin, mal veya hizmet alımında kullanılarak piyasaya sürülmesidir. Failin asıl amacı sahte olan değerleri piyasaya sürmek ve bu şekilde haksız kazanç sağlamaktır. Sahte paranın başka bir kişinin egemenlik alanına girmesiyle tedavüle koyma suçu tamamlanmaktadır. Failin icra hareketlerini tamamlamasına rağmen sahte paranın başkasının egemenlik sahasına girmemesi durumunda ise dolaşıma koymak için bilerek bulundurma suçu oluşmaktadır.

Somut olayda başka bir soruşturma kapsamında yakalanan sanığın yapılan üst aramasında suça konu paranın ele geçmesi, sanığın olayın hemen akabinde kollukta müdafisiz alınan ifadesinde kuaförlük yaptığını, parayı yaklaşık iki hafta önce açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği, görse de tanıyamayacağı bir müşterisinden sahte olduğunu bilmeyerek aldığını, sonrasında sahte olduğunu anlamasına karşın üzerinde taşıdığını savunması,

kovuşturma aşamasında ise müşterisinden aldığı suça konu paranın sahte olduğunu bilmeden üzerinde taşıdığını beyan ettiği, ardından kolluk ifadesi okunarak sorulduğunda ise okunan ifadenin doğru olduğunu belirttiğinin anlaşılması karşısında; mahkemece ifadeler arasındaki çelişki giderilecek biçimde savunması alınmadan ve sanığın sahte olduğunu bildiği parayı muhafaza etmesi halinde eyleminin TCK.nın 197/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,