Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/19788 K.2020/11600

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında nitelikli tehdit, kredi kartının kötüye kullanılması ve tefecilik suçlarından, sanık ... hakkında tehdit ve nitelikli tehdit, sanık ... hakkında tehdit,banka ve kredi kartının kötüye kullanılması ve tefecilik, sanık ... hakkında nitelikli tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik incelemede;

Mahkemece, kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin, suçların sabit olduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması, sanık ... hakkında resmi belgeyi yok etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ... müdafinin suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, sanık ... müdafiinin mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, sanık ...'ın atılı suçu işlemediğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3-Sanıklar ... ve ... hakkında tefecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Sanıkların hukuki anlamda tek fiil sayılan eylemlerinin hem TCK.nın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunu hem de 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 36. maddesinde düzenlenen gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçunu oluşturduğu anlaşılmakla; her iki suç için öngörülen cezaların aynı olması karşısında sanık hakkında TCK.nın 44. maddesi ve özel norm önceliği ilkesi gereğince sadece 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 36. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi ve ilgili bankaların suçtan doğrudan zarar gören olarak haberdar edilmeleri gerektiği gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,