Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/19977 K.2021/2483

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... tarafından yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

Temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 245/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 30 günün 5 güne, TCK.nın 43/1. maddesinin uygulanması ile belirlenen 37 günün 6 güne, TCK'nın 62. maddesi ile belirlenen 30 günün 5 güne, TCK.nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20.00 liradan hükmolunan 600,00 TL adli para cezasının 100.00 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre;sanık Fatih'in cep telefonu satın alma isteğini akrabası olan sanık ...'e bildirmesi üzerine sanık ...'in mağdura ait kredi kartı bilgileri kullanarak satın aldığı cep telefonunu sanık Fatih'in adresine satın alınan firma olan Kiliksa İç ve Dış Tic.

A.Ş vasıtasıyla yolladığı,cep telefonuna ait sanıklar arasında satım bedeli olarak anlaşılan 2150 TL'nin sanık ...'ın babası tanık ... tarafından sanık ...'e elden ödendiği,gerek sanık Fatih'in gerekse tanık Osman'ın mağdura ait kart bilgilerinin mağdurun rızası dışında kullanılarak suça konu cep telefonunun satın alındığına dair herhangi bir görgü ve bilgilerinin bulunmadığı,sanık ...'in de sanık ...'ın cep telefonunu kendisinden satın aldıktan sonra suça konu olayı öğrendiğini savunduğu,sanık ...'ın başlangıçtan itibaren mağdura ait kredi kartından yarar sağlama veya tasarruf etme niteliğinde herhangi bir eyleminin bulunmadığının

anlaşılması karşısında; sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,