Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/20306 K.2019/15685

Gereği görüşülüp düşünüldü: 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesine göre Bakanlığın çocuğa karşı işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda, davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunduğundan, Bakanlık vekili tarafından sunulan temyiz istemli dilekçede açıkça katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 2019/6 Esas sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gözetilerek Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılmasına ve vekilinin de katılan vekili olarak kabulü ile yapılan incelemede;

Dosyada mevcut nüfus kaydına göre, suç tarihinde onbeş yaşından küçük olan mağdurenin, suça sürüklenen çocuk ile internette tanışarak arkadaşlık yapmaya başladığı, olay günü suça sürüklenen çocuğun mağdureye buluşmak amacıyla mesaj attığı, mağdurenin bakkala gidiyorum diyerek evden ayrıldıktan sonra suça sürüklenen çocuk ile buluşarak parklarda, boş buldukları kulübelerde ve metruk binalarda sabahladıkları, hakkında kayıp kaydı bulunan mağdurenin parkta kolluk kuvvetlerince bulunduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mağdurenin suç tarihinde henüz onbeş yaşını tamamlamamış olması nedeniyle rızası hukuken geçerli sayılmadığından,

suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,