Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/20501 K.2020/19390

Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Suça sürüklenen çocuk hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan hüküm kurulurken, uygulama maddesinin TCK. 245/1. yerine TCK. 142/1-a maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK.nın 232/6. naddesine aykırı davranılması,

2- Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın mahkumiyet kararı niteliğinde bulunmadığı, 5271 sayılı CMK.nın 231/6-b madde, fıkra ve bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken,

28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 6545 sayılı Yasanın 72. maddesi ile değişik ve suç tarihi itibariyle uygulanması mümkün olmayan CMK.nın 231. maddesinin 8. maddesine dayanılarak "denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediğinden bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğinden" bahisle yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- 5237 sayılı TCK.nın 53/4. maddesinde yer alan “Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihinde 18 yaşını ikmal etmeyen suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde aynı Kanunun 53/1-2-3. maddelerindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

4- Suç tarihinde 15-18 yaş grubu içinde olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmaması nedenlerinin kararda gösterilmemesi,