Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/20624 K.2019/13408

Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Sanıklar ... ve ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanıklara yüklenen suçun yasa maddelerinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, son kesen usulü işlem olan savunmalarının alındığı sanık ... yönünden 22.06.2011 tarihinden, sanık ... yönünden 05.10.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak;

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 67/3 ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

6360 sayılı Yasayla TCK.nın 154/2. maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarında bir değişiklik yapılmaması karşısında, dava konusu yere ilişkin olarak mahallinde yeniden keşif yapılarak, öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve suç tarihinde sanığın bu yere tecavüz edip etmediği yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin biçimde saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Sanığa yüklenen suçun kesintisiz suçlardan olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği 09.03.2011 iddianame tarihi olacağı gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında 16.08.2010 olarak yazılması,