Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/20650 K.2020/16391

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ... tarafından şikayetçiye ait kredi kartıyla 05.08.2011 tarihinde farklı alışveriş sitelerinden yapılan harcamalara ilişkin tutarın şikayetçinin itirazı üzerine ... tarafından kredi kartına 07.09.2011 tarihinde iade edildiği,ürün tesliminin TCK'nın 245/1 maddesinde düzenlenen suçun zorunlu unsuru olmadığı,menfaatin şikayetçiye ait kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle sağlandığı ve eylemin tamamlandığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1-Sanık ... hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık tarafından yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ...'in şikayetçiye ait kredi kartıyla aynı gün farklı alışveriş sitelerinden alışveriş yapmak suretiyle menfaat temin ettiğinin anlaşılması karşısında; banka ve kredi kartının kötüye kullanılması suçundan hükmolunan cezanın TCK.nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerine göre artırılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın haksız yere cezalandırıldığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık tarafından yapılan temyiz incelemesinde;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre;sanığın suçlamayı kabul etmeyerek işçisi olan sanık ...'in işyerindeki telefon hatlarıyla ilgili usulsüz işlemler yapması nedeniyle sanığı işten çıkartması üzerine kendisine suç isnadında bulunduğunu beyan etmesi,bu nedenle sanık ... ile sanık ... arasında önceye dayalı bir husumet bulunması,sanık ...'ın işyerinde yapılan aramada şikayetçiye ya da başka şahıslara ait kredi kartı ve kimlik bilgilerini içerir not kağıdı ya da suç unsurunun bulunmaması karşısında;sanık ...'ın,sanık ...'in atfı cürüm niteliğinde beyanları dışında cezalandırılmasına yetecek derecede kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

A) Sanık ...'ın suçta kullanılan eşya olmayıp bizatihi suçun konusunu oluşturan şikayetçiye ait kredi kartı ve kimlik bilgilerini sanık ...'e vererek farklı alışveriş sitelerinden harcamalar gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'ın TCK'nın 37/1 maddesi delaletiyle müşterek fail sıfatıyla cezalandırılması yerine, yardım eden olarak kabulü ile hakkında verilen hükümde TCK'nın 39/2-b maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

B) Sanığın şikayetçiye ait kredi kartıyla aynı gün farklı alışveriş sitelerinden alışveriş yapmak suretiyle menfaat temin ettiğinin anlaşılması karşısında; hakkında hükmolunan cezanın TCK.nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerine göre artırılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,