Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/2135 K.2020/11777

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yoklukta verilen hükme yönelik temyiz talebi ile birlikte talep ettiği eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin CMK.nın 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetilmeksizin, mahkemenin 12.10.2018 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu ve sanığın yokluğunda verilen hükmün, UYAP üzerinden yapılan "MERNİS" kaydı sorgulamasında, 01.04.2013 tarihinde beyan ettiği "... adresine tebliğe çıkarıldığı,

ancak sanığın adresten taşındığı belirtilerek tebligatın iade edildiği,gerekçeli kararın Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yeniden tebliğe çıkarılması gerekirken, aynı Kanunun 35. maddesi uyarınca aşamalarda usulüne uygun tebligat yapılamayan ".... adresine yapılan tebliğin geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

CMK.nın 231/11. maddesinde yer alan, "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabilir" şeklindeki düzenleme karşısında, mahkemece duruşma açılarak, sanığın duruşmaya çağrılması, varsa diyecekleri sorularak yapılan yargılama sonucuna göre hükmün açıklanması gerektiği gözetilmeden, sanık

hakkında açıklanacak hükme karşı diyeceklerinin sorulması için yazılan talimat cevabı beklenmeden sanığın savunması ve delilleri sorulmaksızın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK.nın 147, 176, 177, 191. maddelerine muhalefet edilmesi,