KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2019/21421 E., 2020/463 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Başkasına ait kimlik bilgileri kullanılarak sahte banka veya kredi kartı üretilmesi, satılması, devredilmesi, satın alınması veya kabul edilmesi eylemleri 5237 sayılı TCK.nın 245/2. maddesinde, sahte banka veya kredi kartını kullanarak kendisine veya bir başkasına yarar sağlanması ise anılan maddenin 3. fıkrasında birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı suçlar olarak düzenlendiği,
başkaları adına sahte banka veya kredi kartı üretme, satma, devretme, satın alma veya kabul etme eylemlerinde suçun mağduru kartı üreten banka ya da finans kuruluşu olması nedeniyle, kartı çıkaran banka sayısınca ve aynı bankaya ait birden fazla kartın kopyalandığında ise aynı suç işleme kararı ile işlendiğinin kabulüyle kendi içerisinde zincirleme şekilde TCK.nın 245/2 ve 43., bu sahte kartları değişik yer ve zamanda kullanarak menfaat temin etmesinin ise banka sayısınca TCK.nın 245/3, 43. maddelerine uygun bulunacağı cihetle;
Oluşa ve dosya kapsamına göre;sanığın kardeşi olan şikayetçi ...'a ait kimlik bilgilerini kendi fotoğrafı ile kullanarak nüfus cüzdanı talep belgesi doldurduğu ardından nüfus cüzdanı çıkarttığı,bu nüfus cüzdanı ile katılan ...
A.Ş ile kredi kartı sözleşmesi imzalayarak kredi kartı düzenlettirdiği ve bu sahte düzenlenen kredi kartıyla farklı tarihlerde nakit çekme ve alışveriş yapma şeklinde menfaat temin ettiği anlaşılan somut olayda; sanığın sahte kredi kartı çıkartması eyleminden TCK'nın 245/2 maddesi, kredi kartının farklı tarihlerde birden fazla kullanılması eylemleri nedeniyle TCK.nın 245/3,43. maddeleri ve fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla eylemin tek suç olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2019/21421, K. 2020/463, 9 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama