Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/23047 K.2021/22380

Gereği görüşülüp düşünüldü:

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ancak sanığa isnat edilen TCK.nın 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçu yasa değişikliği öncesinde de uzlaştırma kapsamında olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 18.12.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında suç eşyasının müsaderesine karar verilmiş ise de; müsadere kararı güvenlik tedbiri olmakla birlikte hükmün bir parçası niteliğinde olup, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte verilen müsadere kararı da bu hükme bağlı olduğundan askıda bir karar olup, hüküm açıklanıncaya kadar hukuki sonuç doğurma yeteneği bulunmamaktadır. Açıklanan nedenle 6136 sayılı Yasa kapsamında kalan tabanca ve eklerinin TCK.nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında hapis cezası yanında doğrudan tayin edilen gün para cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin TCK.nın 52. maddesi yerine TCK.nın 50. maddesi olarak yazılması,