Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/23991 K.2022/19408

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 197/1. maddesinde, memlekette veya yabancı ülkelerde kanunen tedavülde bulunan parayı sahte olarak üreten, ülkeye sokan, nakleden, muhafaza eden veya tedavüle koyan kişinin cezalandırılacağı hükme bağlanmıştır.

Tedavül, sahte para veya paraya eşit sayılan değerlerin, mal veya hizmet alımında kullanılarak piyasaya sürülmesidir. Failin asıl amacı sahte olan değerleri piyasaya sürmek ve bu şekilde haksız kazanç sağlamaktır. Sahte paranın başka bir kişinin egemenlik alanına girmesiyle tedavüle koyma suçu tamamlanmaktadır. Failin icra hareketlerini tamamlamasına rağmen sahte paranın başkasının egemenlik sahasına girmemesi durumunda ise dolaşıma koymak için bilerek bulundurma suçu oluşmaktadır.

Somut olayda sanığın aşamalarda alman savunmasında, fırıncılık yaptığını, 200 TL değerinde bir adet sahte parayı yaklaşık bir saat önce açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği ancak görse tanıyabileceği bir müşterisinden sahte olduğunu bilmeyerek aldığını ve fırınına gelen mağdura borcuna karşılık verip 100 TL para üstünü mağdurdan aldığını belirtmiştir.

Mağdurun aynı gün sahte parayı banka hesabına yatırmak istediği sırada durumun banka görevlilerince anlaşılıp, kolluğa ihbar üzerine yasal işlemin başladığı anlaşılmakla. Merkez Bankası ...

Şubesi'nin 06.05.2015 tarih inceleme ve değerlendirme raporuna göre, paranın sahte olduğunun ve iğfal kabiliyeti bulunduğunun bildirildiği olayda; sanığın unsurları yönünden oluşan parada sahtecilik suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde suçtan kurtulmak için yaptığı savunmasına itibar edilerek beraat kararı verilmesi,