Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/2433 K.2019/14976

Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK.nın 53/1. maddesinde sayılan hak yoksunluklarına karar verilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında nazara alınması mümkün görüldüğünden ve şartları oluştuğu halde TCK.nın 109/5 maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre;

sanık müdafinin atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığına, sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, olayda cebir kullanılıp kullanılmadığı ve gönüllü vazgeçmenin gerçekleşip gerçekleşmediği hususlarının mahkemece değerlendirilmediğine, sanığın mağdureye yardımcı olmak istediğine, TCK.nın 109/3-b madde ve fıkrasının uygulanmasının hatalı olduğuna, şüpheden sanığın yararlanacağına, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, mağdure beyanlarının soyut iddiadan ibaret kaldığına dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.