Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/24659 K.2020/13559

Gereği görüşülüp düşünüldü: Yokluğunda verilip 20.05.2015 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmü sanığın 22.05.2015 tarihinde verdiği süre tutum dilekçesiyle temyiz ettiği, sanığın 10.09.2015 tarihinde atadığı müdafii tarafından 17.09.2015 tarihinde verilen dilekçesinin ise temyizin gerekçelerinin açıklanmasından ibaret olduğu anlaşılmakla tebliğnamenin 1 nolu düşüncesine iştirak edilmemiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının incelemesi yapılmıştır.

1-Sanığın, şikayetçinin Türkiye ...

Bankasına ait kredi kartından izni ve bilgisi dışında ... isimli iş yerinden 21.02.2014 tarihinde 72,90 TL harcama yaptığından bahisle açılan davada; sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmemesi, telefon fatura ödemelerinin bir müddet kendisine ait ... kartına verdiği otomatik ödeme talimatı vermek suretiyle ödediğini, daha sonra iptal ettiğini, suça konu kartla ödemenin nasıl yapıldığını bilmediğini belirtmesi, ... tarafından gönderilen sanığa ait hesap özetlerinde 23.11.2013 - 23.12.2013 tarihlerinde ... şirketine ait otomatik ödeme olduğu, daha sonraki ödemelerin ne şekilde yapıldığına ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığı,

... tarafından suç tarihindeki ödemenin otomatik ödeme talimatıyla mail-order suretiyle şikayetçinin kredi kartıyla ödendiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın cep telefon hattına ait fatura ödemelerinin suç tarihinden önce ve sonra ne şekilde gerçekleştiğinin,... ve Türkiye ...

Bankası'ndan sanığın cep telefon hattı ile ilgili suça konu kredi kartı kullanılarak verilen otomatik ödeme talimatının ne zaman, ne şekilde ve kim tarafından verildiğinin sorulması, buna ilişkin belgelerin istenip incelenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

b)Tayin olunan gün adli para cezasının TCK.nın 52/2. maddesi uyarınca paraya çevrilmesi gerekirken uygulama maddesinin TCK.nın 50/1. madde ve fıkrası olarak gösterilmesi suretiyle CMK.nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,