KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2019/25926 E., 2020/15880 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Eylül 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın aşamalarda atılı suçlamaları kabul etmemesi ve rıza dahilinde birlikte işlem yaptıklarını savunması, katılanın ise rızasının olmadığını beyan etmesi, İNG bankası tarafından gönderilen görüntü kaydını inceleyen Diyarbakır Emniyet Müdürlüğü tarafından düzenlenen inceleme raporunda çözünürlüğü düşük olması nedeniyle elde edilen fotoğrafların teşhise yeterli olmadığına dair görüş bildirilmesi, HSBC bankası tarafından gönderilen görüntü kaydının ise incelenmediğinin anlaşılması karşısında; dosya içerisinde bulunan olaya ilişkin CD görüntülerinin sanığa gösterilmesi,
kabul etmemesi halinde sanığın ve katılanın teşhise elverişli fotoğrafları Adli Tıp Kurumu veya Kriminal Laboratuvarına gönderilip bilirkişi raporu alınması, katılan ve sanığın suç tarihlerindeki cep telefonlarının tespit edilip paraların çekildiği tarihler itibariyle birlikte olup olmadıklarının saptanması açısından HTS raporunun istenmesi,
sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini ile hükmün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nın 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken,
bu kurallara uyulmaksızın sanığın rıza dışında suça konu kartları kullandığına ilişkin deliller karar yerinde gösterilmesi gerekirken eksik incelemeye dayanarak yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2019/25926, K. 2020/15880, 23 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama