Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/25961 K.2020/13557

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçinin telefonla sanık tarafından arandığı, " biz tüketici hakları hakem heyetinden arıyoruz, bu güne kadar kullanmış olduğunuz kredi kartlarından haksız yere kesilen kart aidatı, sigorta bedeli gibi kesilen ücretleri 13. Yargıtay mahkemesi kararıyla paranızı almaya hak kazandınız dendiğini, bahse konu bu parayı alabilmesi için kredi kartı numarasına ihtiyacı olduğunu, kredi kartından kesildiği için kredi kartına aktarılacağını" söyleyip ikna etmeleri sonucu kendisine ait kredi kartının numarasını ve karta ait diğer bilgileri verdiği,

cep telefonuna gelen tek kullanımlık şifre ve 31.07.2014 tarihli 326,95 TL tutarındaki sanal alışveriş için kullanabilirsiniz şeklindeki mesajı sanığa bildirerek işlemleri tamamladığı, daha sonra olaydan şüphelenerek bankayı aradığında hesabından 326,95 TL çekilmiş olduğunu, para yatmamış olduğunu anlayıp şikayetçi olması nedeniyle açılan davada,sanığın savunmasında hizmet tanıtımı yapıldığı belirtilmekle beraber gönderildiği belirtilen hizmete ilişkin sözleşme, fatura ve kargo belgelerinin dosyaya sunulmaması, geri iadenin sanık tarafından sağlanmadığının dosya kapsamından anlaşılması karşısında;

sanığın eyleminin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK.nın 245/1. madde ve fıkrasında tanımlanan banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan mahkumiyetine hükmedilmesi,