Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/26764 K.2020/11527

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mağdurenin aşamalarda alınan beyanları sırasında tüm sanıkların kendisini kolundan tutarak zorla sanık ...'ın evine götürdüklerini belirtmesine karşın, ablası tanık ...'ün başvurulan beyanında sadece sanıklar ... ve ...'dan bahsetmesi, ayrıca olayın başladığı aracın şoförü olan tanık ...'in aracından kimsenin zorla indirilmediğini ifade etmesi karşısında, mağdure ile tanık beyanları arasında çelişkiler bulunduğu gözetilerek, mağdure Meral ile tanıklar ... ve ... tekrar dinlenerek mevcut çelişkiler giderilip, her bir sanığın eyleme hangi aşamada ne şekilde iştirak ettikleri açıkça belirlendikten sonra hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

a-Suça sürüklenen çocuk yönünden düzenlenen 31.05.2012 tarihli iddianamede sevk maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 109/1 maddesi gösterildiği halde ek savunma hakkı verilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında aynı maddenin 2. fıkrasına göre mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

b-Tüm sanıklar hakkında hüküm kurulurken, eylemin birden fazla kişi ile birlikte ve çocuğa karşı gerçekleştirilmiş olması nedenleriyle artırım yapıldığı sırada uygulama maddesinin TCK'nın 109/3-b-f yerine 109/3-f olarak eksik gösterilmesi,