Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/27630 K.2020/15413

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın UYAP kayıtlarına göre yokluğunda verilen hükmün ve gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olduğu, bu nedenle yapılan tebliğin usulsüz olduğu, sanığın öğrenme üzerine vermiş olduğu 23.06.2015 tarihli temyiz dilekçesiyle temyiz süresinin başlamış sayılacağı ve sanık müdafinin de CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal temyiz süresi içerisinde 25.06.2015 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla tebliğnamede temyiz isteminin reddi düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Mağdur hakkında suça konu eylem nedeniyle Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.01.2010 tarih, 2009/631 sayılı yakalama kararı çıkartılıp bu karar gereğince yakalandıktan sonra ifadesi alınıp serbest bırakıldığı anlaşıldığından, sanığın cezasında TCK.nın 267/3. madde ve fıkrası gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın; bir nedene dayanmayan,sanık müdafinin ise;