Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/27749 K.2020/15896

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hükmün, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici ve 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık müdafıinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık hakkında nitelikli konut dokunulmazlığını ihlal, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile katılanlar ... ve ...'a karşı silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin mağdur beyanlarındaki çelişkinin dikkate alınmadığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3- Sanık hakkında katılan ...'e karşı silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Emniyet ekiplerinin olay yerine gelmesi üzerine, sanığın, elinde bıçak olduğu halde katılanlara "kapıyı açmayın" demesi ve bıçağı katılan ...'ın boğazına dayayarak balkona kadar sürükleyip, "balkondan aşağı atarım" demek suretiyle, silahla tehdit ederek katılanın hürriyetinin kısıtlanması şeklinde gerçekleşen olayda; mevcut silahla tehdidin

TCK.nın 109/2. maddesinde düzenlenen suçun tehdit unsuru içinde kaldığı gözetilerek eylemlerin TCK.nın 42/1. maddesi delaletiyle kül halinde "silahla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçunu oluşturacağı ve tek suçtan hüküm kurulması gerektiği halde, sanık hakkında silahla tehdit hem de kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

4- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

a) Karşıyaka Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 27.04.2015 tarih ve 798 sayılı raporunda, katılan ...'teki yaralanmanın kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı ve vücuttaki kemik kırıkların hayat fonksiyonlarını ORTA (2) derecede etkileyecek nitelikte olduğu belirtilmesi karşısında, sanığın TCK.nın 86/1. maddesi uyarınca belirlenen cezasından, TCK.nın 87/3. maddesi uyarınca kemik kırığının hayat fonksiyonlarındaki etkisi dikkate alınarak makul oranda bir artırım yapılması gerekirken, bahse konu raporun hatalı değerlendirilerek, katılanın yaşamını tehlikeye sokan durumun kabülü ile yazılı şekilde TCK.nın 86/1-d maddesi uyarınca hüküm tesisi,

b) Kabule göre ise;

Sanığın 5237 sayılı TCK'nın 86/1. maddesi uyarınca belirlenen cezasından, katılanın hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralandığının kabulü nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırım uygulanması, tayin edilen cezasının 3 yıldan az olması halinde ise 5237 sayılı TCK'nın 87/1-son maddesi uyarınca 3 yıla çıkartılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK'nın 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırım uygulanmadan doğrudan TCK'nın 87/1-d-son maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,