Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/2776 K.2019/11549

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/2, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 320,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2017 tarihli ve 2017/242 esas, 2017/894 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanığın mala zarar verme suçu ile birlikte işlediği iddia olunan hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçları yönünden yapılan istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 11.07.2018 tarihli ve 2017/2207 esas, 2018/1021 sayılı kararında, “...Mağdura karşı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçlarının suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin iddia olunduğu, suça sürüklenen çocuğun savunmalarında müsnet suçları işlemediğini beyan ettiği, tanık ...'nın suça sürüklenen çocuk ...'un beyanlarını doğrulayıcı nitelikte olmadığı,

savunmanın aksini kanıtlayacak ve mahkûmiyet hükmüne dayanak oluşturacak nitelikte ve kesinlikte delilin dosyada mevcut olmadığı, dolayısıyla müsnet suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğine dair suça sürüklenen çocuğun savunmasının aksini kanıtlayan, her türlü şüpheden uzak, ceza hükmü kurulmasına yeterli delil elde edilemediği sonucuna varılmıştır....” şeklinde karar verilerek anılan hükümlerin kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmesi karşısında,

Kesin nitelikte olması nedeniyle yasal imkânsızlık nedeniyle temyiz incelemesine konu olamayan mala zarar verme suçuna yönelik hükmün incelenmesinde, suça sürüklenen çocuğun savunmalarında müsnet suçları işlemediğini beyan ettiği, tanık...'nın suça sürüklenen çocuk ...'un beyanlarını doğrulayıcı nitelikte olmadığı, savunmanın aksini kanıtlayacak ve mahkûmiyet hükmüne dayanak oluşturacak nitelikte ve kesinlikte delilin dosyada mevcut olmadığı,

dolayısıyla müsnet suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğine dair suça sürüklenen çocuğun savunmasının aksini kanıtlayan, her türlü şüpheden uzak, ceza hükmü kurulmasına yeterli delil elde edilemediği gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 30.01.2019 gün ve 2018-14814 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.02.2019 gün ve KYB/2019-12091 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla

incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlü hakkında nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasında mahkemece yapılan yargılama neticesinde her üç suçtan mahkumiyet kararı verildiği, hükümlünün istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin 11.07.2018 gün ve 2017/2207-2018/894 esas-karar sayılı ilamı ile, mala zarar verme suçuna ilişkin istinaf başvurusunun hükmolunan adli para cezasının miktar itibariyle kesin olması nedeniyle reddine;

nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının ise hükümlü tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK 223/2-e. maddesi uyarınca beraat kararları verildiğinin ve bu kararların kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; hükümlünün beraat ettiği suçlarla birlikte işlediği kabul edilen mala zarar verme suçundan da beraat etmesi gerektiğinden,