Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/28263 K.2020/9737

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve taktirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ceza Genel Kurulu'nun 03.04.2018 tarih ve 2017/853 esas, 2018/135 karar sayılı ilamı ve 09.02.2016 tarih ve 2014/71 esas, 2016/42 karar sayılı ilamı da gözetildiğinde; bozmadan önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2007 tarihli kararı ile hükmedilen hapis cezasının TCK.nın 50/1-d maddesi uyarınca tedbire çevrildiği ve aleyhe temyiz olmadığı, CMUK.nın 326/son madde ve fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşması nedeniyle, son hükümde verilen hapis cezasının tedbire çevrilmesi gerektiği ancak, adli para cezasına çevrildiği, TCK.nun 50/1-d maddesi uyarınca başka bir tedbire karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre ise;

Suç tarihi itibariyle 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddelerine göre hapis cezası yanında tayin olunan temel adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanun'un 13/1. madde ve fıkrasına göre ceza tayin edilmesi,