Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/28574 K.2020/9738

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yoklukta verilen hükme yönelik temyiz talebi ile birlikte talep ettiği eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin CMK.nın 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetilmeksizin, mahkemenin temyiz isteminin kabulüne dair 24.04.2019 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu, ancak Fatih 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2007 tarihli kararında kanun yolu bildiriminde bulunulması ve gerekçeli kararın CMK'dan görevlendirilen Av. Gülşen TUNÇ'a TK.nun 21. maddesine göre ve muhtara bırakılmak suretiyle tebliğ edildiği,

sanığa tebliğ edilmediği ve müdafinin varlığından dosya içeriğine göre sanığın haberdar olmadığı anlaşılmakla tebligatların usulüne uygun olmadığı ve sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçları için yasada öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, 12.03.2007 tarihli son mahkumiyet kararından temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak;