Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/3359 K.2021/17406

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde,

07.10.2010 - 14.04.2011 tarihleri arasında verilen doğrudan veya hapis cezasından çevrilen tüm adli para cezaları temyize tabi olduğundan, mahkemenin tekerrür uygulamasının yerinde olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin sübuta yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde ise,

TCK'nın 109/6. maddesinde "Bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır." hükmünün yer aldığı, somut olayda mağdur hakkında düzenlenmiş olan adli raporda TCK.nın 87. maddesi anlamında "neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama" kapsamında bir yaralama belirtilmediği,

sanık ve kimliği belirlenemeyen kişiler tarafından mağdurun arabaya bindirilmesinden önce ve bindirildikten sonra gerçekleştirilen TCK'nın 86/1.maddesi kapsamında kalan yaralanmanın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir unsurunu oluşturması karşısında, sadece kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ceza tayini gerekirken yazılı şekilde kasten yaralama suçundan da hüküm kurulması,