Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/3387 K.2021/17067

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların mağdurlara karşı yaralama eylemlerinin nitelikleri itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 109/2. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir unsurunu oluşturduğu gözetilmeden, yaralama suçundan ayrıca hükümler kurulması karşısında; kesin nitelikteki bu hükümlere karşı mahallinde kanun yararına bozma isteminde bulunulabileceği mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair sanık ... müdafi ile sanıklar ..., ... ve ...'ın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanıklar hakkında TCK.nın 109/2, 109/3-b madde ve fıkraları uyarınca hükmolunan 4 yıl hapis cezasından, TCK.nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken 3 yıl 4 ay hapis cezası yerine, hesap hatası sonucu 3 yıl 6 ay hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,