Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/3417 K.2019/10774

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın mağdur ...'ı kolundan tutmak suretiyle zorla arabaya bindirmek istemesi üzerine mağdurun arkadaşlarının araya girerek engel oldukları ve eylemin bu şekilde teşebbüs aşamasında gerçekleştiğinin kabul edildiği somut olayda; sanığın eylemini cebir ile işlediği gözetilerek temel cezanın TCK'nın 109/2. maddesi uyarınca belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde aynı Kanunun 109/1. maddesi ile hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde ise;

a) Sanık hakkında seçimlik ceza öngören kasten basit yaralama suçundan uygulama yapılırken seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildiği halde,hapis cezasının TCK.nın 50/1. maddesinde sayılan adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlardan birisine çevrilebileceğinin mümkün olduğu gözetilmeksizin, hapis cezasının para cezasına çevrilmesi suretiyle aynı yasanın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

b) Tüm dosya kapsamı ve sanık ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek biçimde yaralandığını gösteren doktor raporuna göre; sanık ... ve temyize gelmeyen diğer mağdur sanıkların birbirlerini karşılıklı yaraladıkları, mağdur ... hakkında da kasten yaralama suçundan dava açıldığı ancak şikayet yokluğundan düşme kararı verilmiş olması karşısında; ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edilemediğinden sanık hakkında TCK 29. maddesi gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,