Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/3975 K.2021/18138

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, dosya içeriğine göre; sanık ... ile mağdur ...'in evli olup olay günü Yüreğir Kaymakamlığı önünde karşılaştıklarında sanığın mağdureyi "sen beni aldatıyorsun" diyerek darp ettiği, mağdureyi zorla dolmuşa bindirip eve götürdüğü, telefonunu alıp, kapıyı kilitleyerek evden çıkmasını engellediği, ertesi gün sanığın işe gitmek üzere evden ayrılması üzerine mağdurenin evden çıkarak hastaneden rapor alıp şikayetçi olduğu somut olayda sanığın eyleminin kül halinde 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-e maddelerinde yer alan cebir uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu,

kasten yaralama eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği, 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nın 109/2,3-e maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eylemin bölünerek ayrı ayrı hükümler kurulması,